कसरी बनाउने New Partition (Volume) Disk Windows 7

कसरी बनाउने New Partition (Volume) Disk Windows 7

तपाईंको Computer मा कती ओटा Disk छ प्राय धेरै Computer मा एउटा मात्रै Disk रहेको हुन्छ त्यो Local Dsik (C:) र तपाईंको Computer को Installed Memory (RAM): कती हो यदी तपाइंले चाहेमा त्यस Memory लाई अर्को एउटा पनि Disk बनाएर Memory लाई बिभाजन (Partition) गर्न सक्नुहुन्छ आउनुस अब यहाँ तल हेर्नुहोस

१. सबैभन्दा पहिला "Start" button मा Click गरेर "Computer" मा Right Click गरी "Manage" मा Click गर्नुहोस

२. त्यसपछी अब त्यहँ खुलेको Windows को तल हेर्नुहोस र "Disk Management" मा Click गर्नुहोस त्यसपछी अब Right Side को तल "Unallocated" लेखेको देख्नुहुनेछ र त्यहँ Right Click गरी "New Simple Volume..." मा Click गर्नुहोस

३. त्यसपछी अब त्यहाँ खुलेको Pop up Windows को तल "Next" button थिच्नुहोस 

४. र त्यहाँ पनि हजुरले केहि पनि नगरी मात्र तल "Next" button मा थिच्नुहोस तर यदी हजुर चाहनुहुन्छ भने Volume Size MB: घटाउन बढाउन पनि सक्नुहुन्छ

५. अब त्यहँ खुलेको अर्को Windows को तल पनि हजुरले मात्र "Next" button थिच्नुहोस

६. फेरी पनि त्यहाँ माथी हजुरले केहि पनि फेरबदल गर्नु पर्दैन केवल तल "Next" Button दबाए हुन्छ

७. र अब हजुरले त्यहाँ "तल Finish" Button दबाउनुहोस

८. त्यसपछी अब केहि समय पर्खनुहोस र Automatic एउटा Auto Play लेखेको Windows खुल्नेछ र हजुरले त्यसलाई बन्द गर्नुहोस र अब Computer मा गएर हेर्नुस त्यहाँ एउटा खाली Disk देख्नुहुनेछ जस्तै यहाँ तलको चित्र हेर्नुहोस त एकचोटी

त्यसपछी अब तपाइंले आफुले चाहेको File Folder हरुलाई Copy अथवा Cut गरेर त्यस Disk मा राख्न सक्नुहुन्छ र यदी तपाईं त्यस Disk को नाम बदल्न चाहनुहुन्छ भने Disk मा Right Click गरेर "Rename" मा Click गरी नाम पनि परिबर्तन गर्न सक्नुहुन्छ धन्यबाद |

कोल्यूशा

- म्याक्सिम गोर्की

उनको छेउमै उभिएर मैले उनलाई नियालीरहेंको थिएँ तर उनी भने पूर्णतः मौन वसिरहिन्। आफूमाथिको यो वेवास्ता कुल्चँदै म उनको झनै नजिक पुगें तथापि मलाई एक झल्को हेर्नु सिवाए उनमा कुनै हलचल पैदा भएन। मेरो सान्निध्यताले उनमा जुन उत्सुकता अनि भावावेगको अपेक्षा गर्दथ्यो, त्यसलाई अलिक पनि नदेखाई उनी भुँइतिर आँखा तेर्स्या ई निहुरिइरहिन्। 
मैले उनलाई अभिवादन गरें र सोधें, “वहिनी, यो समाधि कसको हो?” 
“मेरो छोरो को।” उनले अलिक रुखो शैलीमा जवाफ दिइन्। 
“के ऊ उमेरदार जवान थियो ?” 
“होइन, वाह्र वर्षको थियो।” 
लामो निश्वास छाड्दै उनले आफ्नो कपाललाई निधारवाट हटाइन्। प्रचण्ड धूप वर्षि्हेकोले दिन अत्यन्त गर्मी थियो। मूर्दाहरुको त्यस नगरीका लासघरहरुमा पलाएका धेरथोर घाँसहरु पनि चर्को घाम र धूलोका कारण ओइलाएका देखिन्थे। समाधि स्थानको वरिपरि उभिएका धुलाम्य रुखहरु हलचलविहीन चुपचाप उभिएका थिए, मानौं उनीहरुलाई पनि मृत्युले आफ्नो शिकार वनाइसकेको होस्। 
केटाको समाधितर्फ टाउकोले इशारा गर्दै मैले सोधें, “उसको देहान्त भयो कसरी?” 
“घोडाका टापहरुले कुचल्नाले।” शव्दहरु गन्दै र छान्दै उनले जवाफ फर्काइन र लगत्तै समाधिलाई स्पर्श गर्न आफ्ना खस्रा हत्केलाहरु वढाइन्। 
“कसरी त्यस्तो हुनपुग्यो?” मलाई थाहा थियो मैले अभद्रता देखाइरहेंको थिएँ। तर उनको मौनता, एकाग्रता र वेवास्ताले मलाई उत्तेजित पारिरहेका थिए। मभित्र उनको आँखामा आँशु देख्न मिलोस् भन्ने सनक चढेको थियो। निश्चय पनि उनको उदासिनता अस्वभाविक थियो तर मलाई लागिरह्यो, उनी त्यसप्रति विल्कुल अनभिज्ञ छिन्। 
मेरो सोधाइको कारण उनले आफ्ना आँखाहरु उठाइ एकसरो मलाई माथिदेखि तलसम्म हेरिन्, एकपटक लामो श्वास फेरिन र सानो स्वरमा आफ्नो कथा वताउन थालिन्। 
“घट्ना यसरी घट्यो। यसको वावु आर्थिक हिनामिनाको कारण डेढ वर्षका लागि जेल चलान भएको थियो। यसविचमा हाम्रो सम्पूर्ण वचत पुँजी खर्च भैसकेकाले दैनिक गुजारा चलाउन सास्ती भइरहेको थियो। त्यो मान्छे जेल वसुञ्जेल हामी घाँस वालेर खाना पकाउँथ्यौं किनकि त्यहाँ पठाइनु अगाडि उसले एक गाडी घाँस ल्याएर छोडेको थियो, जसलाई मैले सुकाएकी थिएँ। घाँस वाल्दा एकदमै नमीठो धूँवा त निस्कन्थ्यो नै, त्यसले खानाको स्वाद समेत विगारिदिन्थ्यो। यो मेरो छोरो, जसको नाम कोल्यूशा हो, ती दिनहरुमा पाठशाला जाने गर्थ्यो। पढाइमा ऊ निकै तेज थियो अनि मितव्ययी पनि। पाठशालावाट फर्कंदा उसले वरपर भेटिएका हाँगाविगा र दाउराहरु वटुली ल्याउँथ्यो। ठण्डीयाम पछि वसन्तमास हिउँ पग्लन सुरु गरिसक्दा समेत उसंग एकजोर पुरानो कमसल जुत्ता मात्रै थियो जसलाई उतार्दा चिसोका कारण उसको खुट्टा कठ्याङ्ग्रिएको र रातो भएको देख्न सकिन्थ्यो।” 
“हामी यति सार्हो् विपन्न भएका थियौं कि उसको लागि एकजोर जुत्ता किन्न समेत नसक्ने हालतमा थियौं तर यस्तैमा एकदिन ती मानिसहरुले यसको वावुलाई जेलवाट छोड्दै घरमा ल्याएर राखिदिए। जेलमा उसलाई मुटुको रोगले समाएको थियो। ऊ ओछ्यानमा पल्टियो र मलाई हेरिरह्यो। उसको अनुहारमा कुटील मुस्कुराहट थियो। मैले पनि उसलाई हेरें र मनमनै सोचें – तैंले नै मेरो यो हालत वनाइस्। अव मैले तेरो पेट कसरी भर्ने? तलाईं फोहोर मिल्काइने ठाउँमा लगि मिल्क्याइदिउँ! हो, म यही गर्न चाहन्छु।” 
“तर कोल्यूशाले उसलाई देख्दा भने प्रताडीत भावमा आँखाभरी आँशु पार्दै मलाई सोध्यो – आमा, उहाँको हालत किन यस्तो भएको ?” 
“मैले भने – उहाँले आफ्नो जीवन वाँचिसक्नु भएको छ।” 
“त्यस दिनपश्चात हाम्रो हालत झनै विग्रदै गयो। म दिनरात मिहिनेत गर्थें तर आफ्ना रगत सुकाउँदा पनि वीस कोपेक भन्दा ज्यादा जुट्दैनथ्यो। अभ, भनौ, त्यत्ति पनि भाग्यमानी दिनहरुमा कमाउन सक्थें। यो हालत मृत्युभन्दा पनि खराव थियो र म प्रायः आफ्नो जीवन खत्तम गरिदिन चाहिरहन्थें।” 
“यो सवै देख्दा कोल्यूशा चिन्तित भई यतउता हिँड्दथ्यो। एकदिन जव मलाई लाग्यो कि यी सवैकुरा मेरो सहन शक्ति भन्दा वाहिरका हुन्, मैले भनें, 'आगो लागोस् यो मेरो जिन्दगीमा। म किन मर्दिनँ? या फेरि तिमीहरु मध्ये कसैको ज्यान किन जाँदैन ? ' निशन्देह मेरो इशारा कोल्यूशा र उसको रोगी वावुप्रति लक्षित थियो।” 
“उसको वावुले टाउको हल्लाउँदै केवल यत्ति भन्यो कि ऊ छिट्टै मर्नेछ। मात्रै केहि दिनको धैर्यता आवश्यक हुनसक्छ। तर कोल्यूशाले भने लामो समयसम्म मेरो मुहारमा हेरिरह्यो र केहि क्षण पश्चात ऊ घरवाट वाहिर निस्कियो। ऊ वाहिर जानासाथ मलाई आफ्ना शव्दहरुप्रति ग्लानि हुन थालिसकेको थियो तर अव केहि सुध्रनेवाला भने थिएन, किनकि धनुवाट काँड छुटिसकेको थियो।” 
“त्यसको एक घण्टा पनि नवित्दै एक घोडसवार सिपाही आएर सोध्यो, 'के तपाईं गौसपोजा शिशीनिना हो?' यो सुन्दा मेरो हृदय काम्यो। उसले अगाडि भन्यो – तिमीलाई अस्पतालमा वोलाइएको छ। व्यापारी एखोनिनको घोडाले तिम्रो छोरोलाई कुल्चेर घाइते वनायो।” 
“तुरुन्तै म गाडीमा चढी अस्पतालतर्फ हानिएँ। मलाई लागिरह्यो गाडीको सिटमा कसैले वलिरहेका राताराता कोइलाहरु विछ्याएको छ। म आफैलाई सराप्दैं थिएँ – हे पापिनी, तैले यो के गरिस् यस्तो!” 
“अस्पतालमा कोल्यूशालाई विछ्यौनामा राखिएको थियो र उसका शरीरभरी पट्टी वाँधिएका थिए। ऊ मलाई हेर्दै मुस्कुरायो तर उसका आँखावाट आँशु वग्न थाले।' अति सानो आवाज निकाल्दै उसले भन्यो – आमा, मलाई माफ गर्नुस्। प्रहरीका मानिसहरुले मेरो पैसा लिएका छन्।” 
“तिमी कुन पैसाको कुरा गरिरहेछौ, कोल्यूशा ? – मैले सोधें।” 
“त्यो.., त्यो पैसा..., अरे जुन एखोनिन् र अरु मानिसहरुले मलाई दिएका थिए।” 
“उनीहरुले तिमीलाई पैसा किन दिए ? – मेरो प्रश्न। ” 
“उसले भन्यो – यसकारण कि...” 
“उसले विस्तारै कोल्टे फेर्योा। उसका आँखा ठूला हुँदै गइुहेको मैले देखें।” 
“कोल्यूशा”, मैले भनें, “यस्तो कसरी भयो कि घोडाहरु आइरहेको तिमीले देखेनौँ ?” 
“उसले प्रष्टसंग भन्यो, – आमा, मैले घोडाहरु आइरहेको प्रष्टसंग देखेको थिएँ। तर मलाई लाग्यो, यदि घोडाहरुले मलाई कुल्चँदै दौडिए भने मैले अझै धेरै पैसा पाउनेछु। आखिर उनीहरुले दिए पनि।”
“यी उसका शव्दहरु थिए। अव भने मैले सवै कुरा वुझसकेकी थिएँ, सवै कुरा, त्यस भावुक दयालु केटोले यी सवै किन गर्योी। उफ्, अव केहि पनि वद्लिनेवाला थिएन्।” 
“भोलिपल्ट विहानै ऊ मर्यो । अन्तिम श्वास लिँदासम्म पनि ऊ चेतनामै थियो र उसले पटक पटक भनिरह्यो, वुवाको लागि यो किनिदिनु, अनि आफ्नो लागि त्यो..., मानौं उसंग धेरै पैसा होउन्। र उसंग थिए पनि। यथार्थमा उसले आफ्नो जिवनसंग खेलेर सड्चालिस रुवल कमाएको थियो।” 
“म एखोनिनकोमा गएँ तर उसले केवल पाँच रुवल दिंदै चर्को स्वरमा गाली गर्दै भन्यो, 'केटोले आफैलाई घोडाहरु विच हुर्याएयो जुन धेरै मानिसहरुले देखेका छन्। त्यसको वदलामा के तँ मसंग भीख माग्न आएकी?' म त्यहींवाट फर्कें तर कहिन्यै घर गइनँ। भाइ, यही हो मेरो कथा।” 
समाधिस्थलभर नमीठो सन्नटा अनि मौनता छाएको थियो। कोल्यूशाको समाधि, परिपरिका रोगी घाँस र रुखहरु, माटोका ढिस्का अनि समाधि छेउ वसिरहेकी चरम दुःखी नारी – यो परिवेशमा म मृत्यु र मानवीय दुःखवारे सोच्न थालें। 
तर आकाश सफा थियो र धर्तीउपर निरन्तर ताप र गर्मीको वर्षा गरिरहेको थियो। 
मैले आफ्नो खल्तीवाट केहि सिक्काहरु निकाल्दै उनीतर्फ वढाएँ, जो जिन्दगीले ठग्दा पनि जिवनसंग सिंघौरी गरिरहेकी थिइन्। 
उनले टाउको हल्लाउँदै रोकिइ रोकिइकन भनिन्, “भाइ, किन वेकार आफूलाई हैरानी दिलाउनुहुन्छ? आजको लागि मेरो लागि जिउन म संग पर्याप्त छ अनि मलाई अधिक पैसाको कुनै जरुरी हुँदैन। म यो संसारमा एक्ली छु, नितान्त एक्ली।” 
उनले एकपटक फेरि लामो श्वास लिइन अनि मुहारभर फिँजिएको वेदनाका रेखाहरु विच आफ्ना पातला ओठहरु वन्द गरिन्।

अनुवादः देव 'अञ्जान' शाह

Life Goes On ...

Writer : Yumesh Pulami 
bednathblg@gmail.com


“तिमीलाई रोजे, विश्वास गरे, मुट्टू झिकेर तिमीलाई सुम्पिदिए !

लत्कारी दियौ, फट्कारी दियौ, त्यहि सोक ले आज म रोगी भए !!

निष्ठुरीलाई माया गरि, आफैलाई रोगी बनाए !

माया साच्चै मोह रै’छ आफैलाई जोगी बनाए !!”

भनेको सुनेको थिए, ‘मान्छेहरु मायामा पागल हुन्छन’ ...वाइयात नै हो जस्तो लाग्थ्यो त्यो लाइन किनकी यतिका बर्ष सम्म मैले जति लाइ माया गरे या लिंकमा रहे ...त्यो अबस्थामा मनमा  केहि खुल्दुली त रहन्थ्यो नै अनि सम्बन्ध टुट्दा बिरक्तता पनि कमै हुन्थ्यो, हल्का मन खल्लो हुन्थ्यो ! तर खुट्टा भए जुत्ता कति कति भने झैँ अर्को कनेक्शन पनि भै हाल्थ्यो ! कसैलाई आफैंले love u भन्ने प्रयास नै गरियो त कतिले मलाइ नै ! अनि अहिले सम्मको लाइफमा साथीहरुले भने झैँ ... कतिको नितम्ब राम्रो लागेर नजिक भैइयो त कसैको पिडुला ! कसैको च्याप्प अंगालोमा मस्त कसौ जस्तो लाग्ने भि’बक्ष देखेरै पछी लागियो त, कसैको मस्त पार्ने ओठ, आँखा ...र हासो देखेर ! आम मानिस टिनेज देखि नै मस्त रहन चाहन्छ ...अनि रेडियो, टिभी ... पत्रपत्रिका र फिल्लिममा भने झैँ / देखे झैँ ... आफुलाई पनि जवानी लुटाउने तलाउको खोजीमा रहन्छ ! अनि माया नै सेक्स हो या सेक्स नै माया हो भन्ने धारणा बसेको हुदो रहेछ ... म मा पनि त्यस्तै लड्डुको तृष्णा रहेछ ! म पनि त्यहि आम मान्छे परे नि ! म मा पनि प्राकृतिक गुण / अबगुण बसेका रहेछन ! तर जब तिमी सँग एक पटक मात्रै भए पनि भेट भएर जुन बोल्ने मौका मिल्यो ... मलाइ के भयो त्यो थाहै भएन ! तिम्लाई सम्झेर कहिल्यौ मैथुनको परिकल्पना नै भएन ... मलाई तिम्रो के राम्रो लाग्यो थाहै भएन बस यो मनले तिम्रो आत्मियता चाह्यो / खोज्यो ! म भन्थे – ‘कसैलाइ पाउनको लागि कोहि किन मरिहत्ते गर्ने र ?’ .... तर म नै मरिहत्ते गर्ने मा परे  –त्यो पनि तिम्रो लागी !

      I never believe movies tale about love, but it was happened with me. When I Shaw & meet with you (only once time-it's unbelievable)... I lose my mind & sense of control… As proverb 'love hasn't rules', it can be happened anytime, anywhere with someone’ - so I can't stop myself then express those things.  Already I told you - it’s hadn't before as like with you. That's my unfortunately ... why it's happened with me? You are as air - it’s come, touch to my hearts & go for away -forever. Don't apology bcoz तिम्ले मेरो मन दु:खाएको छैनौ बरु म आफै तिमीमा हराएको हु – अनि आफुलाई राम्रो लागेको सबै कुरा पाउनु पर्छ नै भन्ने पनि छैन, किन भने मलाइ चन्द्रमा (Moon) पनि मन पर्छ which is comes in sky at night time only त्यो पनि शुक्ल पक्षका रातहरुमा मात्र .. अनि म त्यसलाई पनि त् आफ्नो बनाउन सक्दिन नि ! अनि जहाँ सम्म तिमीले भने जस्तो  - 'life मा सोचेको जस्तो हुने भए संसार कति रमाइलो हुने थियो होला है !’ त्यो त् मलाइ थाहा भएन bcoz I didn't get this opportunely. But I'm glad of you bcoz you told me your view at clearly ... Otherwise म कहिले सम्म fool (मुर्ख) भएर बस्ने थिए... Thanks for that. I can't forget you (never) but I'm trying to do that ...but it's easy to do that for you so, plz plz plz don't reply me! & don't pick up the phone... तर एउटा गितले भने सधै मलाइ जिस्काई रहने भयो.... Have you ever listens this song..??

''Hiding from the rain and snow

Trying to forget but I won't let go

Looking at a crowded street

Listening to my own heart beat

So many people all around the world

Tell me where do I find someone like you girl''……….

I said many thing without understanding to you, so extremely sorry for that at those days & I wouldn't repeat it again (never ever). I don't know, what has gone on with me at those days...??? It hadn’t happen before as with you… when I think about that, I feels I’m fool & stupid ...[ And slowly slap on my head by myself :) :p ] ...

जब तिम्रो रिप्लाई  नो भन्ने आयो ... त्यहाँ देखि माथि भने जस्तै कति पटक तिमीलाई call, SMS, miss call etc  गरेर कुनै पनि प्रक्रिया द्रारा कनेक्सनमा रहने कोसिस गर्ने छुइन भनेर त् कति भने भने तर कहिल्यौ सकिन ! मेरो जिन्दगीमा मैले गर्ने नसक्ने कुराको लिस्टहरुको पनि पहिलो श्रेणी तिर पर्ने कुरा भनेकै – तिमीलाई बिर्सन नसक्नु पनि एक हो ! तर तिमीले त सजिलै मलाइ माया गर्न नसक्ने भयौ ... मलाइ सजिलै  विर्सन सक्ने भयौ ... कास मेरो पनि मन तिम्रो जस्तै भैदिएको भए !

***                        ***                        ***

SMS गर्ने मन त थिएन तर आज बिरामी भएर लामो समय सम्म सुतेर बस्नु पर्दा –तिम्रो धेरै याद आयो अनि आफुलाई रोक्नै सकिन.... अनि आफ्नो मनको कुरा सुनाउन पनि सकिन ! Share गर्दा मन केहि हल्का हुने थियो कि भन्ठानेर SMS गरेको sorry for that अब देखी SMS पनि लेख्न try गर्ने छुइन, यदि गरे भने नपढी delete गर्दिनु ल ! यति पनि कति मन थामेर लेखे भन्ने कुरा मेरो मनलाइ मात्र थाहा’छ कति धेरै मान्छेहरुलाई म सम्झाउने र सल्लाह दिन्छु / frustration भएका लाइ motivate गराउने पनि गर्छु तर आज आफ्नै मनलाई सम्झाउन सकिरहेको छुइन  ! I'm gonna mad... मलाइ आफै देखि मुर्मुरिन मन लाग्छ, यति धेरै सम्झना किन आउ’छ – अझ आफुलाई dislike र कुनै response नगर्नेको ??. कति बिर्सन खोज्छु, बिर्सन किन यति गाह्रो हुने...? खालि तिम्रो मात्र सम्झना आउछ ... अनि यो सम्झना ... कति पीडादायी हुदो रहेछ भने ... केहि कुरा सँग पनि तुलना गर्न सकिन मैले ! तिम्रै मात्र याद आइरहेको हुन्छ –यो मनमा/ मस्तिष्कमा ! खै किन र कसरि हो थाहा छैन ? नसोच्दा पनि कसरि मन खेली रहेको हुदो रहेछ, निन्द्रा र भोक कता हराउछ थाहा नै छैन, study मा ध्याननै छैन, गितहरु पनि सुन्न मन लाग्दैन –हैन ! सबै गीतहरु मेरा लागी र मलाइ नै जिस्काउन मात्र गाइएका हुन् कि क्या हो जस्तो लाग्छ !!! ( कसैले मेरा कुरा सुन्दा पनि वाइयात लाग्ने कुरा झैँ )...  अझ एक्लै भए भने झन् गाह्रो ...यो मन कति खेल्छ खेल्छ – भुराभुरी धुलामा खेले भन्दा पनि बढी ! हिजो देखि बेडपरेको छु (बिरामी भएर)... Doctors ले केहि painkiller रantibiotic medicine दिएको छ ... weather change भएकोले यस्तो भएको हो ... भोलि ठिक हुन्छ भनेर भनेको छ ... तर त्यसलाई के थाहा यो पिडा निको हुन् कति समय लाग्छ भनेर J ....... घरि घरि त् यस्तो लाग्छ कि मलाइ किन यस्तो भएको भनेर जोडले चिच्याएर बसौ जस्तो ! ..... हैन मैले तिमीलाई भेट्नु नै मेरो गल्ति  हो भने .... यो भन्दा पहिला कति लाइ भेटे भेटे !! तर केहि त्यस्तो विशेष भएन  ... तर तर ...!!!  कतिले मलाइ नै फोर्स पनि गरे ! सब नखरा जस्तो मात्र लाग्थ्यो तर तिमी ... ! May be have something connection with you ...I feels I'm belong with you but it's doesn't matter, now haven't any value of this bcoz your already with someone ... किन कसै कसैको माया यति धेरै लाग्छ .... ??? कास ! तिमि सँग भेट नभएको भए कति जाति  हुनेथियो..... म आफ्नै संसारमा हराएको थिए, मस्त अनि निस्फिक्री थिए ! Yes, I did mistake... अनि त यस्तो लाग्छ –‘साच्चै यो मन ढुंगा भए कति जाति हुने थियो ....न त् हुन्थ्यो पिडा न त् माया !!’  

“मे जहाँ रहू, मे कहिँ भी हु, तेरी याद साथ् हे !

किसी से कहु, के नही कहु, ए जो दिलकी बाते हे !!

कहनेको साथ् आपने एक दुनिया चल्ती हे !

पर चुपके यीस दिलमे तनहाई पर्ती हे !

बस ! याद साथ् हे ! तेरी याद साथ् हे .....”...

तिमीलाई नसम्झेको पल छैन, नझस्केको क्षण छैन ...कितावमा, नोट कापीमा त्यही मुहारको झझल्को छ, एक्लै बाटामा हिड्दा पनि तिमीले भनेको कुरा याद आउदा आफै मसक्क हाँस उठ्छ ....सायद यहि हो माया, प्रेम ! ..And it’s doesn't matter to you, what goes on with me…!  छि, यो मेरो मन पनि कस्तो lizard  (भित्ती) जस्तो, कहिल्यै भित्ता छाड्न नसक्ने जस्तो सधै भित्तामा टास्सिरहने ! म life मा कसैको लागि घाँडो मान्छे बन्न चाहान्’थे तर सकिन –तिम्रो लागी म एउटा घाँडो मान्छे भए  -- कति फोन call र SMSगरेको भनेर वाक्क लाग्यो होला है –तिम्लाई !  One sided कुराहरु कहिल्यै सार्थक हुन्न भन्ने पनि थाहा छ तर यो मन बुझाउननै सक्दिन के गर्नु तिमि नै भन ..... त्यो तिम्रो सिम्पल, सुन्दर अनि हसिलो मुहारले झस्काई दि’रहन्छ मलाइ ! शान्त पोखरीमा ढुंगा फाल्दा पानीका छालहरु पर पर किनारको सामिप्यमा पुगेर विलिन भए जस्तो...

But I know just you.....

"You're beautiful, it's true.

I saw your face in a crowded place,

And I don't know what to do,

'Cause I'll never be with you."

मुढा जस्तो मन भएको मेरो जिन्दगीमा पहिलो पटक साच्चैको प्यारको अनुभूति भो त्यो पनि तिमी सँग जोalready connected with someone else... अनि यो जिन्दगीमा कसैलाई यति धेरै मन पराए / माया गरे ... त्यो तिमी नै हौ ! हुन् त् म एउटा आम केटामा हुने स्वभाव भएको मान्छे हु ! राम्रो र सुन्दर (झट्ट हेर्दा ) देखिने जो कोहि केटीहरुलाई –‘आहा, क्या beautiful, वानकी परेकी रै’छ भनेर Love you भन्ने नै परे ! तर त्यसमा आत्मियता/ सामिप्यता र आफ्नोपनको आंगालिक अनुभूति कहिल्यै कसै सँग भएको थिएन ! त्यसैले म भन्न सक्छु that is you ….for me. Really I miss you & I Love you. ! I love you यो question होइन तर पनि त्यसको positive answer खोजिदो रहेछ …  र यो मन पनि ! कति भनौ जिन्दगीमा धेरै सुख दिन नसके’नी दु:खी बनाउने चेष्टा कहिलै गर्ने थिन ! कसरी तिमीलाई विश्वास दिलाउनु –म !  I'm not wrongभनेर ! ..can you suggest to me -in that case what can I do? What I must to do?

“तिम्ले भुल्न सके पनि, मैले भुल्न सकिन हो ,

भमरा झैँ छानी छानी फूलमा डुल्न सकिन हो !

बैगुनीको मायाको धुरु धुरु रुने बनायो !”

यहाँ म एउटा कुरा clear गरौ है (त्यो पनि तिम्रै शैलीमा J ) -म डिस्ट्रब रहनु तिम्रो कारण होइन –यो मेरो मनको कारण हो ! तिमी - मेरो हुन् नसकेकोमा  -यो मन लाइ सम्झाउन खोज्दा  'this is right for you' भनेर उल्टै मलाइ नै मेरो मनले सम्झाउने गर्छ ! तिमीले किन मलाइ पन्साउन खोजेको हो - I don't know about that but .... यति धेरै माया life मा म कसैलाई पनि गर्न सक्दिन ... चाहे तिमी मेरो हौ या नहौ ! यदि तिमी नै भन्दछौ भने, ‘विर्सिदिनु भनेर’life मा एउटै कुराको खड्केर रहने’छ त्यो हो –तिमी ! मैले मलाइ डिस्ट्रब हुन् बाट बचाउन र keep smile & happiness with me   भन्ने गराउन नसक्ने नै भए’छु  it's true किनकी त्यसको remote तिमी सँग छ ....के हुने हो अब भन्ने कुरा It's deepened on with u  ...

“You know it's true, everything I do, I do it for you ....” 

म भावनामा मात्र बहेको होइन म मा जे भै रहेछ साचो र यथार्थ भनि रहेको छु , So Please !  Please !  Please !  Please ! ...बिर्सिनु र impossible भन्ने कुरा कहिल्यौ नभन्दिनु ल ! ... I'm belongs with u .. I really <3 ...="" never="" o:p="" plz="" say="" style="margin: 0px; padding: 0px;" u="">

Sorry मैले गल्ति गरेको भए, किन मैले यति धेरै माया गर्छु भन्ने थाहा पाएर म सँग यस्तोbehave गरिरहेको हो ? Please! Phone त receives गरन , म किन यस्तो crazy भए भन्ने नसम्झनु –तिमी नै यति धेरै राम्री र सालिन, हसिलो छौ म भन्नै सक्दिन ! जसले एकै पटकमा मेरो मन चोर्यो, मेरो चैन खोस्यो ... थाहा छ तिमी लाइ भेट्नु भन्दा अघि म कस्तो बिन्दास थिए तर अहिले तिम्रो प्रेमदास भएछु J! अनि एउटा खुसीको कुरा छ – यो मनमा जे  सुकै भए पनि साथीहरु सँग भेट हुदा मुसुक्क हासेर बोल्दिए पछी कसैलाई थाहा नहुदो रै’छ – यो मन भित्र तिमी प्रतिको कत्रो क्रेज छ भनेर, नत्र पहिले नै मलाई ति सबैले पागल भएछ भनी सक्ने थिए !

If u believes or not ...my love is last forever not fake...I really miss u...always! अहिले आएर यस्तो लाग्दैछ ...साच्ची यो संसारमा भगवान छन् भने उनलाई म भन्न चाहान्छु ... जो कोहि मान्छेको जीवनमा कसै सँग एक पटक प्रेम गराई देउ या उसको जीवनमा प्रेम जगाइदेउ तब मात्र उसले जीवनको स्वर्गीय  आनन्द महसुस गर्न सक्दछ !  अनि मात्र जिउनुको महत्व बुझ्दछ ! जब मान्छे कसैको मायामा पर्छ ... उसको पुरै जीवन खुसी, सुखी भएको महसुस गर्दछ ! कसै बाट गालि खादा पनि हासी रा’हुन्छ ! मन चंगा झैँ नयनको शिर भरि खेली रा’हुन्छ सपना अनि विपना बनि ! जब तिमीले भन्यौ मलाइ – ‘मलाइ बिर्सिदिनु, म तपाइको हुन् सक्दिन, म अरु कसैको लागी हु ...किनकी म पनि त अरु कसैलाई मन पराउछु !’ त्यो वेला म आफुलाई सयौ पटक मरेको  अनुभब गरे ! किंमकर्तव्य बिमुख भएर पागल पनि हुन् सकिन ! अरु केहि सुने सुनिन ! तिम्रो जवाब दिए, दिन  ! कहाँ ...कुन अबस्थामा थिए ! जिन्दगीमा पहिलो पटक कसैको यति ठुलो आस गरेर उसंगै जीवन विताउला  भन्ने ठाने ... उसैले यस्तो भन्दिए पछी ! लाचार भो जिन्दगी ......! त्यस पछी त्  मेरा ढाकरका ढाकर SMS का रिप्ला नै आएन –कहिल्यौ पनि  ! बेपता भए ... माओवादी दण्ड कालमा हराएको कुनै नेपाली युवा जस्तो ... लापता ! फगत  मृत्यु भयो त मेरो भावना , प्रेम को हो ...तिम्रो होइन ...अनि दोष पनि तिम्रो होइन !

“कति कम्जोर रहेछ भाग्य, तिम्रो सिउँदो कोर्न सकिन,

कति कम्जोर रहेछ रहर, तिम्रो आसु पुछ्न सकिन !!”

***               ***               ***               ***

आज विगत सल्वलाएर बल्झिएको दिन ... माथिका पुराना SMS पढ्दै जादा मन निचारिएर निक्कै अमिलो भो ! आज ...सम्ममा करिब करिब सत्तरिऔ बसन्तहरु पार गरिएछ ! कहाँ कसरी ... कुन गतिमा समयहरु विते पत्तै भएन ! साउको भन्दा पढी माया ब्याजको लाग्छ भने झैँ ... मेरो एउटा नातिनी छे ! पुनम -५ बर्षकी  ... ऊसँग वितेका क्षण र पलहरु जिन्दगी कै अलौकिक रहेको छ मेरा लागी ! मलाई कहिल्यौ बुढेसकालको र एक्लो भएको महसुस हुन् दिन्न ! कति मज्जाले हसाइ रहन्छे ... मिठो  अनि हसिलो ! ननस्टप बोल्न कसैले भेट्दैन –उ उसका बा’आमा भन्दा बढी समय म संगै बस्न मन पराउछे ! उ मलाइ खुसि बनाउन, हसाउन र जिस्काउन नै –आफु लाइ खुसि ठान्छे ! अनि हरेक साझ बिहान कफी पिउदै गरेको बेला वा बार्दलीमा रहेको कुर्सीमा बसी पुस्तकहरु पढि रहेको बेला – उ आउछे र भन्छे, ‘बुबा ! गार्डेन डुल्न हिडीस्योन’ भन्दै मेरो इन्डेक्स फिंगर समाएर अघि अघि हिद्छे ! जसले गर्दा मैले यो बुढेसकालमा केहि बर्ष अघि देखि लिएको लाठिको साहारा झन्डै झन्डै छाडी सकेको छु !

मैले कुनै बेला – ‘तिम्रो र मेरो केही कनेक्शन छ र त, म थाहा नै नपाइ तिम्रो मायामा यति धेरै गहिराइमा हराई रहेछु – अनि तिमी यो जिन्दगीमै भुल्न नसक्ने सुल भएर बस्ने भयौ’ भन्दा तिमी भन्ने गर्थ्यौ त्यस्तो केहि छैन यदि भए पनि हामी बुढेसकालमा कुनै मोडमा आएर भेटौला अनि समयको केहि अन्तरालमा आफ्नो ध्यान अन्तै मोड्यो भने त्यो सब बिर्सन सकिहालिन्छ जस्ता कुरा गर्थ्यौ तर खै यतिका बसन्त विते ! भुलाउन नचाहदा नचाहदै पनि विताइएको विगतमा तिमी सँग कुनै घुम्तीमा पनि जम्का भेट नै भएन, कुन्नि के भएर हो ? अनि तिम्लाई भुल्ने जुन कुरा छ अझ यो बुढेसकालमा बेसरी बल्झिएको छ –मेरो नातिनी प्यारी भै तिमी जतिकै ! उस्तै हाउभाउ, उस्तै मुहार, सलक्क परेको कपाल बोलीको मिठास उस्तै ! कति राम्ररी मलाइ सम्झाउछे...(पहिल्यै उसलाई कसैले सिकाएको जस्तो गरेर ! ) – पत्याउनै गाह्रो हुन्छ मलाइ ! उ मलाइ खुसि बनाउन, हसाउन र जिस्काउन नै –आफु लाइ खुसि ठान्छे अनि धेरै जसो समय म सँगै विताउन चाहान्छे तर तिमीले त्यसको विपरित भयौ ! फरक रह्यो त यति नै, अनि मेरी नातिनी तिमी भन्दा अलिक चन्चले र अलिक बोल्कड़ छे ! बस ! 

“तिमी भन्छौ यो जन्ममा तपाइँको हुन् नसके पनि अर्को जन्ममा तपाइकै हुन् पा’म”, तर मलाइ त्यस्तो होस् जस्तो त लाग्दैन ... यो जन्म तिम्रो हुन् नसकेको म –कुनै जन्म पनि तिम्रो हुनु नपरोस ! तिमी देखि रिसाएर त्यस्तो भन्न खोजेको होइन –मैले ! तिमी सँग म कहिल्यौ रिसाउने छैन र कुनै पनि गुनासो रहने छैन ! तर यो जन्म जो सँग मेरो जीवन वित्यो उनिसँग नै आउदा जुनीहरु पनि वितुन भन्ने लाग्छ किनकी तिम्लाई आफ्नो बनाउन नसकेको अबस्थामा, जुन पिडा थियो त्यो पिडा कम गराउन र यो घ्रिसिएको बुढो ज्यानलाइ यो अबस्था सम्म लत्र्याएर ल्याउन सहयात्रा गर्ने संगीलाइ झुक्याएर अर्को जुनी .... अरु कसैलाई बन्धकी दिनु उचित  लाग्दैन मलाइ ! त्यसैले अहिले नै सरी भन्छु  ... यो जुनीमा मेरो हुन् नसक्नेले अर्को जुनीको बाचा  नगर भनेर !

“एउटा मान्छेको मायाले कति फरक पर्दछ जिन्दगीमा”

तिमी भन्थ्यौ – ‘मलाइ नसम्झेको नै वेस !’ त्यो त् मैले सकिन ... अनि , अनि तिमी लाइ भुल्न सक्ने क्षमता देउ भनेर मैले भगवान सँग कति कामाना गरे तर सुनेनन् तिनले  बरु तिम्ले मेरा खुसीको लागी केहि गर्न नसके पनि तिमी तिम्रो भगवानसँग –तिम्लाई भुलाउन सक्ने क्षमता म मा आओस भनेर भन्देउ न ... कतै तिनले तिम्रो कामना सुन्छन कि – मेरो त् कहिल्यौ केहि सुन्या होइनन तिनले !

“जिन्दगीमा पाउने इच्छा (थियो  तिमीलाई )२

अर्कै आइ चुरा पोते (दियो तिमीलाई !!)”

Korean serial ‘boys before flowers' को यो लाइनहरु मेरै लागी लेखिदिएको जस्तो  लाग्छ .....

“When I look toward you,

Although suddenly appears.

Some day, I’ll wait until the sky is clear,

Just as it was on the day you left.

You will quietly return to my side.

 You are in my heart.

Can you really never see me again?

I’m really such an idiot,

You’re the only one in my heart.

You, who have eyes for someone else,

You probably don’t know how I feel.

Your day probably will not include me.

Not even your memories.

It’s only me, the one watching you,

Who is silently crying?

Watching the shape of your

Back is a kind of happiness to me.

Even though, to the very end,

You do not understand my heart.

Even though, to the very end,

You do not understand my heart.

When I want to see you,

At times when I really can’t bear it,

The words “I Love You”

Are always lingering on my Lips,

I am alone, missing for you.

This is more than enough, right?

Bye bye, never say goodbye,

Although I Can not grab hold of you.

I need you. I cannot say anything.

I want you.

Even if it’s just…Wishing and wishing.

When I want to see you,

At times when I really can’t bear it,

The words “I Love you”

Are always lingering on my lips,

I am alone, missing for you.

In the days when I really miss you,

The days when my heart aches,

The words “I Love you”

Are always lingering on my lips,

I am alone, crying for you.

I’m alone, missing for you.

Baby I love you.

I’m waiting for you.”

साच्ची तिम्ले भने झैँ !

जिन्दगी जसो तसो त चल्दो रहेछ ...

जति सुकै ठुलो पिडाको भारि

बोकेको किन नहोस - यो जिन्दगीले !

Life Goes on … भने झैँ  ... !!

अनि म कुनै पात्र थिइन

– कुनै नाटकको या फिलिमको !

त्यसैले,

मैले तिमीलाई आफ्नो बनाउन

फिलिमको हिरोले जस्तो

झ्वाट्ट ! हिरोनी फकाउने !!

न त कुनै आइडिया नै रच्न सके

न त जुनतारा झार्ने कुरा गर्न !

अनि अभिनेताले जस्तो

कुनै जबर्जस्त उपाय अपनाउन नै !!

सके त एउटै कुरा गर्न - त्यो हो

जिन्दगी भर सम्झी रहन

अनि तिम्लाई माया गर्न !

बस त्यति हो ! सकेको गर्न - यो जिन्दगीमा !!

अब त डाडापारीको घाम !

यो बुढो घाम, अस्ताउँ कति नै बेर लाग्छ र !

तर पनि अझै पनि यो भन्न सक्छु : ---

यो जिन्दगी भर ...

तिम्लाई नसम्झेको पल थिएन ...

“... प्यार जिन्दा रहे ! प्यार जिन्दा रहे !”